Książka jest poświęcona dwóm ważnym i komplementarnym względem siebie
zagadnieniom dotyczącym rozwoju europejskiej przestrzeni szkolnictwa wyższego oraz
technologii informacyjno-komunikacyjnej. Autorka podejmuje próbę omówienia
najczęściej wykorzystywanych form komunikacji elektronicznej w edukacji, takich jak: biblioteki
wirtualne, uniwersytety wirtualne, czat, e-forum, wirtualne laboratoria, e-testy,
technologia Wiki, telekonferencje i audiokonferencje, weblogi, Web 2.0.
Zastosowanie różnych metod badawczych pozwolą nie tylko na wskazanie możliwości
wykorzystania nowych technologii informacyjnych w edukacji, lecz także na
scharakteryzowanie działalności wirtualnej organizacji. Analiza zachowań użytkowników
wykazała również, że efektywność elektronicznych środków komunikacji można
zwiększyć, jeśli występują one w pewnym kompleksie wraz z tradycyjnymi formami
komunikowania. Dopiero wówczas elektroniczne narzędzia komunikacji mogą być w pełni
wykorzystane w procesie kształtowania europejskiej przestrzeni edukacyjnej.
184 strony, B5, oprawa miękka
Księgarnia nie działa. Nie odpowiadamy na pytania i nie realizujemy zamówien. Do odwolania !.